بنابر نقل برخی منابع روایی؛ این سخن از پیامبر اسلام(ص) است که حضرتشان در روز غدیر و هنگام بیعتگرفتن، به دنبال بیعت با هر دسته و گروهی میفرمود: «حمد و ستایش مخصوص خداوندى است که ما را بر همه مردم برترى داد».[1] [1]. «وَ رَسُولُ اللهِ یَقُولُ کُلَّمَا بَایَعَ قَوْمٌ الْحَمْدُ لله الَّذِی فَضَّلَنَا عَلَى جَمِیعِ الْعَالَمِین »؛ طبرسی، احمد بن علی، الاحتجاج علی أهل اللجاج، ج 1، ص 66

در ارتباط با پرسش مطرح شده باید گفت؛ روایتی در این زمینه وجود دارد که به معنای حرام بودن گوشت مرغ نیست:«ذَکَرْتُ اللُّحْمَانَ عِنْدَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ وَ عُمَرَ حَاضِرٌ فَقَالَ عُمَرُ إِنَّ أَطْیَبَ اللَّحْمَیْنِ لَحْمُ الدَّجَاجِ فَقَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ع کَلَّا إِنَّ ذَلِکَ خَنَازِیرُ الطَّیْرِ وَ إِنَّ أَطْیَبَ اللَّحْمِ لَحْمُ فَرْخِ حَمَامٍ قَدْ نَهَضَ

کلمه «رسوله» در آیه «أَنَّ اللهَ بَرِیءٌ مِنَ الْمُشْرِکِینَ وَ رَسُولُهُ»،[1] به علت عطف به محل «أَنَّ اللهَ» که مبتدا است، مرفوع خوانده میشود.[2] ولی در صورتی که «رسوله» را منصوب بخوانیم، آنگاه باید آنرا عطف به لفظ «الله» دانست که تغییری در معنا ایجاد نشده و باز همان معنای سابق را افاده میکند.به عبارتی «رسوله» در قرائت نصب، عطف به لفظ بوده و در قرائت رفع، عطف به معناست و در نهایت، هر دو دا

موالات عرفی که در برخی عبادات شرط صحت آنها است، به معنای رعایت بهم پیوستگی اجزاء آن عبادت است؛ یعنی بین اجزای آن عمل عبادی، نباید به قدری فاصله شود که مخل بهم پیوستگی آنها شده و در عرف بگویند آن عمل، ناتمام رها شده است؛ مثلاً، در وضو گفته میشود، شستن و مسح اعضا باید پشت سر هم باشد، و نباید به قدری فاصله شود که موالات عرفی از بین برود.[1]در مناسک حج و انجام طواف نیز فقها میگویند، باید موالات عر

در منابع فقهی، برای بخشیدن مدت در ازدواج موقت از سوی شوهر، به دو دلیل استناد شده است:الف. از ابتدای پیدایش دانش فقه، فقها در اینباره اختلاف نظر ندارند.[1]ب. روایاتی موجود است که ناظر به بخشش مدت در ازدواج موقت است:1. «وَ لَیْسَ عَلَیْهَا مِنْهُ عِدَّةٌ إِذَا عَزَمَ عَلَى أَنْ یَزِیدَ فِی الْمُدَّةِ وَ الْأَجَلِ وَ الْمَهْرِ إِنَّمَا الْعِدَّةُ عَلَیْهَا لِغَیْرِهِ إِلَّا أَنْ یَهَبَ لَهَا مَا ب